رحمت وى ، زود گرفتى شما را عقوبت وى « 1 » ( 20 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ اى مؤمنان ، مرويت به دم وسوسه‌هاى شيطان ؛ وَ مَنْ يَتَّبِعْ خُطُواتِ الشَّيْطانِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ و هر كه متابع وسوسه‌هاى شيطان شود ، به فاحشه و منكر در افتد ، چه شيطان بدين فرمايد . وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَكى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً و اگر نه توفيق خداى تعالى بودى بر شما و عصمت وى ، پاكى نيافتى هرگز هيچ‌كس از مخالفت [ وى ] . وَ لكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ و ليكن « 2 » خداى تعالى پاك كند و پاك دارد هر كرا « 3 » خواست ، وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ و خداى تعالى شنوا و داناست . ( 21 ) وَ لا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَ السَّعَةِ و سوگند مخورندا و تقصير مكنندا خداوندان فضيلت در حال ، و فراخى در مال ؛ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبى وَ الْمَساكِينَ كه عطا دهند خويشان را ، و درويشان را وَ الْمُهاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ و در راه رضاى خداى تعالى هجرت‌كنندگان را ؛ وَ لْيَعْفُوا و درگذارندا « 4 » ، وَ لْيَصْفَحُوا و مكافات بمانندا . أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ ا نمىخواهيت كه خداى تعالى بيامرزدتان ، وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ و خداى تعالى آمرزنده است و بخشاينده بر بندگان . ( 22 ) إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ آنها كه زانيه مىخوانند زنان پارسا را ، الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ آن ناآگاهان از زنان را « 5 » ، آن گروندگان به سزا را ؛ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ در لعنت‌اند به دنيا و آخرت ، وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ و مر ايشان راست

--> ( 1 ) - در اصل : « شما را عقوبت وى » كه پس از عبارت « بر شما و رحمت وى » آمده بود ، ما آن را در آخر آيه قرار داديم ، اين اصلاح با توجه بمعنى آيه و هم از دو نسخه ديگر انجام گرفته است . ( 2 ) - ن : و لكن . ( 3 ) - ن و ت : آن را كه . ( 4 ) - ن : و درگذراندا ت : و درگذرانندا . ( 5 ) - ن و ت : از زنارا .